‘..een nieuwe lente en
een nieuw geluid..’.
H. Gorter.

Beste allemaal,

hoe staat het leven?

En ja, een nieuwe cd:
Het Paradijs Van Het Grote Niets.

Vier jaar mee bezig geweest.
Tientallen songs niet gebruikt.

Terugkerend thema:
de vergankelijkheid.

Stella Maris:
de Sterre Der Zee,
in een kapel aan het OLV-Plein in Maastricht.
Een moment van troost.
Een offer:
kaarsen.
Licht.
Warmte.

Een oeroud gebruik.
Ook in andere culturen,
andere religies.
Een offer.

Momenten van intens verdriet.
Momenten van troost.
Saamhorigheid.
Het Verlies.
Van oude vrienden.
Familie.
Het naderend einde.

Maar ook:
veelbetekenende woorden.
‘..een zachtaardige pijn,
die je niet loslaat,
die je laat stilstaan’.

Muziek geeft ook troost.
Verzachting.
‘..je betoverende klanken..’.

De Verloren Muze.
Op Zoek Naar Jou.

De verloren familie en vrienden:
‘Alleen De Droom‘ ziet ze nog.
Werkelijk.

Uw zanger wordt ouder.
Godzijdank.
Volgend jaar november…
2027!

1957-2027.

Tja.. heb ik niet goed opgelet?
Voel me nog steeds de jongen op de voorkant.
In de kerk.
Bang dat ik wéér moet voorzingen.
Op het priesterkoor.
Vooraan in de kerk.
Ongemakkelijk.

Maar ook mooi.
Veel geleerd,
denk ik.
Nu.

Geen gedoe gehad.
Geen rare dingen.

Ik zou zeggen:
luister er maar naar.
Beter wordt het niet.

Wie weet,
‘..het laatste woord..’

Wees niet bevreesd,
zolang het kan,
gaan we gewoon door.

Wees welkom bij de nieuwe Theatertournee..

Laat de Liefde zegevieren,

liefs,
Frank.